‘Hij gaat jullie voor’
(Marcus 16:7)

Waarom is Pasen zo hoopvol? Omdat we gedenken dat Jezus opstaat uit de dood. Het gaat om nieuw leven in deze soms zo schijnbaar  godvergeten wereld. Jezus zegt toe ons niet alleen te laten gaan: “Ik ga jullie voor”. Hoe uitgeblust je je ook kunt voelen, hoe vergeten ook, alsof je niet meer bestaat, je wordt opgewekt tot een nieuw leven, met nieuwe hoop en nieuwe verwachting.

Waarom is Pasen zo hoopvol? Omdat Jezus leeft, omdat wie hij is, waar hij voor staat, niet tevergeefs is. Zijn liefde, zijn inzet voor mensen, tot in de dood hield hij vast aan zijn liefde: het is niet tevergeefs. Op Pasen mag je zeggen dat Liefde sterk is als de dood, beter misschien: Liefde is stérker dan de dood. Het inspireert ons tot op de huidige dag.
Net zoals die vrouw uit het Paasverhaal ons inspireert, Maria Magdalena. Ook zij leeft niet tevergeefs. In het begin van het Lucasevangelie wordt haar naam genoemd, een vrouw die bezocht, misbruikt wordt door zeven boze geesten. Jezus maakt haar daarvan los, bevrijdt haar. Zij wordt volgeling van Jezus, een van de meest trouwe. Zij volgt hem, zij is betrokken bij zijn gevangenneming, betrokken is ze bij de graflegging, en betrokken bij het geopende, lege graf. Drie keer hetzelfde werkwoord dat zien, aanschouwen, innerlijke betrokkenheid betekent. Tot háár wordt gezegd: “Hij gaat u voor”. Het leven ligt voor je!

Waarom is Pasen zo hoopvol? Niet omdat het leven verandert, jammer genoeg blijft alles bij het oude, de wereld is nog net zo ellendig als voor die tijd. Maar er is wel wat gebeurd. Er is een teken zichtbaar, een houvast is ontstaan ook in deze tijd. “Hij gaat jullie voor”: je krijgt de kracht om te leven; je krijgt ook de kracht om afscheid te nemen en te kunnen sterven; je krijgt ook de kracht om achter te kunnen blijven en de draad op te pakken en dóór te gaan.
Iedere keer merk je hoe weerbarstig het leven is, zo vol onrechtvaardigheid. Er is zoveel moord en doodslag, dat je hoop zou doen verliezen. Je kunt je zo eenzaam voelen dat je je wanhopig af gaat vragen: Wie ben ik eigenlijk? Waarom ben ik er nog? Je kind kan doodziek worden, nog maar kort te leven hebben, en je vraagt je vertwijfeld af hoe het in ’s hemelsnaam verder moet. Wat is recht, wat is rechtvaardig? Ik weet vaak niet wat ik zeggen moet, daar zijn geen woorden voor. Je kunt niet meer dat er een beetje bij gaan zitten, nee beter, heel geconcentreerd aanwezig zijn en niet in de steek laten.
Op Paasmorgen klinkt die stem: “Hij gaat jullie voor”, ik ga met je mee, ik laat je niet los, als een stem in de nacht.
Zin en samenhang ontstaat onderweg, al doende. Ontstaat als je op weg gaat, achter Hem aan. Het is een oproep om op weg te gaan, zoals klinkt in het slot van het evangelie van Marcus. Het kan immers niet blijven bij schrik, angst en zwijgen. Het gaat er om  op weg te gaan en de demonen van het kwaad te bestrijden, om elkaar te willen verstaan, er voor elkaar te zijn, en vooral, om niet bang te zijn. Liefde is sterk als de dood, dát ontdek je al doende.
De stem sprak: “Hij gaat jullie voor”. We hoeven alleen maar te volgen.

Ds Evelijne Swinkels-Braaksma
(Predikant Sint Maartenskerk Ophemert/Zennewijnen en Emmakerk Geldermalsen)






Zon door wolken boven Waddenzee, eigen foto